صبا، نقاش

پیدا کردن لباس‌های مورد علاقه‌ام در ایران کار سختی است، چون بیشتر لباس‌های کلاسیک و "وینتیج^۱" را دوست دارم، اما در ایران فقط لباس‌های مد روز را می‌توان در مغازه‌ها پیدا کرد.

به طور کلی خرید از برندها را دوست ندارم، چون دوست دارم لباس‌هایم تک و منحصر به فرد باشد.

مدل و طرح لباس‌ها از برندشان برایم مهم‌تر است. معمولاً پارچه می‌خرم و مادرم برایم لباس می‌دوزد. بنظرم هر چه مدل لباس ساده‌تر، ولی پارچه‌اش خاص‌تر باشد، زیباتر است.

اگر دو تا شلوار "مام استایل^۲" و دو تا تی‌شرت سفید ساده داشته باشم، تا ابد با آن‌ها سر می‌کنم.

پارچه‌ها و طرح‌های سنتی و محلی ایران را دوست دارم. مثلا یک کیف دارم که وقتی هشت سالم بود پدرم از کردستان برایم آورد. این کیف در واقع یک شلوار کردی با پارچه محلی است که تبدیل به کیف شده است.

تنوع رنگ و بافت پارچه‌های سنتی و محلی ایرانی نشان می‌دهد که صنعت بافت و طراحی پارچه در روستاهای ایران چقدر پیشرو بوده است. به نظرم با استفاده از پارچه‌های محلی ایرانی لباس‌های خیلی زیبایی می‌توان تولید کرد.

1. Vintage
2. Mom Style