"مریم پوستی"،‌ معمار و طراح، متولد سال ۱۳۶۳ (۱۹۸۴) است. او تحصیلات خود را در رشتۀ معماری در دانشگاه AA لندن در مقطع کارشناسی ارشد به پایان رساند و مدتی در دفتر معماری "زها حدید۱" و  "فاستر۲" تجربه آموخت. مریم پوستی اکنون پنج سال‌ است که در تهران مشغول به کار است. سری به استودیو او در محمودیه زدیم و از تجربیات و پروژه‌هایش پرسیدیم. 

شما در رشتۀ معماری در لندن تحصیل کردید، کمی‌ راجع به آن سال‌ها توضیح دهید.
من تا مقطع فوق‌لیسانس معماری در دانشگاه AA تحصیل کردم که تقریبا شش سال شد. فاصله لیسانس تا فوق‌لیسانس یک سال در دفتر زاها حدید کار کردم و بعد از اینکه درسم تمام شد یک سال و نیم دفتر معماری فاستر بودم. تجربه درس خواندن در AA برای من خیلی‌ جذاب بود، چون فقط درس نبود و‌ یک نوع نگرش جدید به زندگی‌ را به ما آموزش می‌‌دادند. این بهترین چیزی بود که من در AA یاد گرفتم که اصلا چه طور باید به مسائل نگاه کرد؛ حالا چه در زمینه کار، چه زندگی، چه دوستی‌ و چه هرچی، باید از چند بُعد به هر مسئله نگاه کرد. بعد از تجربه درس و کار تصمیم گرفتم به ایران برگردم و الان تقریبا پنج سال است که ایران هستم. 

فرآیند طراحی‌‎هایت به چه شکل است و از کجا شروع می‌شود؟  
پروسه طراحی کلاً برای من از محصول نهایی خیلی‌ جذاب‌تر است. خیلی‌ وقت‌ها طراحی می‎‌کنم و نتیجه نهایی آن چیزی که دوست دارم، نیست. در واقع یک تحقیق، خط فکری و کانسپت را دنبال می‌کنم و هرجا که در پروسه طراحی گم می‌شوم دوباره به خط فکری اولیه برمی‌گردم. خیلی‌ آدمی‌ نیستم که بنشینم پشت کامپیوتر،چیزی را طراحی کنم و بعد بسازم. خیلی‌ از کارهایم با رفت و برگشت و با آزمون و خطا انجام می‌شود. 

از تجربه و تفاوت کار و زندگی‌ در لندن و تهران بگو.
تو لندن خیلی‌ وقت نداری فکر کنی‌ خودت چه می‌خواهی، اصلا نیازی هم به این کار نداری. بخاطر اینکه کاری که داری می‌کنی ‌اولا خودش آنقدر گسترده است و در محیط کاری آنقدر با آدم‌های مختلف در تماسی و خود محیط آنقدر به تو اطلاعات می‌ده که شاید هیچ وقت نیاز نداشته باشی‌ که ‌فکر کنی‌ که من چه می‌خواهم. اینجا خُب این طور نیست، برای هر چیز باید زمین و زمان را بگردی تا مثلا یک چیزی پیدا کنی‌ که فکر کنی‌ خوبه، اما وقتی‌ پیدا می‌کنی‌ ‌لذت بیشتری داره چون به سختی پیدایش کردی.

وقتی‌ برگشتم ایران چند سال اول، با دوستانم یک دفتر معماری داشتیم که روی پروژه‌های بزرگ‌تر کار می‌کردیم ولی‌ این خیلی‌ چیزی نبود که من بخواهم ادامه بدهم. دوست داشتم حالا که برگشتم ایران، از فضا و از وقتی‌ که دارم استفاده کنم و کاری را که دوست دارم انجام بدهم. 

در حال حاضر مشغول چه کاری هستی‌؟
در حال حاضر روی یک پروژه مسکونی کار می‌کنم که خیلی‌ قراره اقتصادی [قابل پرداخت] ساخته شود. این پروژه بیشتر برای آدم‌های جوانی است که نیاز به مسکن دارند ولی بودجه کافی ندارند. در نتیجه همه چیز در این پروژه، از مصالحی که برای داخل ساختمان بکار برده می‌شود گرفته تا نما کاملا اقتصادیه، البته‌ نه به این معنی که بد باشد، یعنی‌ یک زندگی‌ اقتصادی با کیفیت.

1. Zaha Hadid
2. Foster

 

 

 

 

Brands: